Geniş dallardan sızan gecenin gölgesiyle,
Ormanda uğuldayan yağmurların sesiyle,

Bu akşam renklerini kaybedince her çiçek.
Bir kahraman esirin kolları kesilecek.

Bu bir şanlı erdir ki Rabbi bulmuş kanında.
Bir kere düşürmeden yüksek mağrur alnında.

Alevden bir sancağın taşımış gölgesini.
Memleketler çökermiş yükseltince sesini.

Tam altı yüz yirmi yıl bir nur için döğüşmüş,
Fakat günün birinde kafir eline düşmüş.

􀃹imdi ezmek istiyor onu k􀃕rk haramiler,
Bu son ak􀃺am kalbinde rabbi bulmazsa e􀃷er.
Ormanda renklerini kaybedince her çiçek.
Bir vuru􀃺ta bin kesen kollar􀃕 kesilecek.
􀃸􀃺te rüzgarda uçan alevleriyle yer yer,
Siyah a􀃷açl􀃕klardan parlad􀃕 me􀃺aleler.
Dumanl􀃕 bir k􀃕􀁝􀃕ll􀃕k orman􀃕 gölgeliyor.
􀃹anl􀃕 esirleriyle haramiler geliyor.
􀀤􀃷açs􀃕z bir meydanda büyük kütükler yand􀃕.
Haydutlar􀃕n karanl􀃕k yüzleri ayd􀃕nland􀃕.
Küçük bir oda gibi yosunlanm􀃕􀃺 bir ta􀃺􀃕,
Kendisine taht yapan haramilerin ba􀃺􀃕.
Bir 􀃺eyler m􀃕􀁕􀃕ldand􀃕, bir 􀃺eyler emreyledi,
Sonra bo􀃷uk bir sesle haydi kesiniz dedi.
Haydutlar a􀃷􀃕r a􀃷􀃕r çekilirken geriye,
Geni􀃺 yüksek bir gölge itildi ileriye.
Tunç bir çehre parlad􀃕 alevin rüzgar􀃕yla,
Yüksek gururlu aln􀃕 geni􀃺 omuzlar􀃕yla.
Kollar􀃕 kesilecek kahraman esirdir bu,
Ne dudaklar􀃕 sar􀃕 ne gözlerinde korku,
Bir demir heykel gibi öyle hissiz bekliyor.
Nihayet hep kütükler olunca bir y􀃕􀃷􀃕n kor,
Haydutlar􀃕n içinden birisi ilerledi.
Kollar􀃕n kesilecek haydi haz􀃕rlan dedi.
Zulmette par􀃕ldad􀃕 çeli􀃷i bir baltan􀃕n,
Kuru bir ses duyuldu sonra f􀃕􀃺􀁎􀃕ran kan􀃕n,
Damlalar􀃕 ate􀃺ten yer yer duman ç􀃕kard􀃕.
􀃹imdi 􀃺anl􀃕 esirin yaln􀃕z bir kolu vard􀃕.
Orman􀃕 ba􀃺tan ba􀃺a dola􀃺􀁗􀃕 bo􀃷uk bir ses;
Öteki kolu da kes! Öteki kolu da kes!
􀀥􀃕rakt􀃕􀃷􀃕 baltay􀃕 cellat al􀃕rken yerden,
Meydana gölgeleri yak􀃕nla􀃺an göklerden,
Hayk􀃕􀁕􀃕ld􀃕 bir büyük 􀃺anl􀃕 mazinin yad􀃕.
Birden balta esirin elinde par􀃕ldad􀃕.